كودكى فرشته‌ها آمدند و سينهء او را شكافتند و دلش را شستشو كردند تا آنكه گويد على ( ع ) در نهج البلاغه آن حضرت را چنين وصف كرده « هر آينه از دورانى كه از شير بريده شد خدا بزرگترين فرشته را قرين او كرد تا او را در شب و روز به راه مكارم برد و اخلاق خوش در او پرورد » به عقيدهء من آن حضرت از روزى كه متولد شد پيغمبر بود و به او وحى مىشد و به شريعت خود عمل مىكرد و همانا بعثت او به مردم در چهل سالگى بود . از مجلسى ( ره ) - وصف او به سپيدى كنايه از يمن و سعادت است و اشاره است به نورى كه در روى آن حضرت بود . ابراز رخش باران طلبد ، يعنى به آبروئى كه نزد خدا دارد و گويا اشاره باشد به آنچه شهرستانى در كتاب ملل و نحل خود آورده است در بيان نظر محصلين عرب در بيان حال عبد المطلب گويد : از آنچه دليل است بر اينكه رسالت پيغمبر و شرف نبوت او را مىدانسته اين است كه مردم مكه گرفتار خشك سالى سختى شدند و سالها ابر بر آنها نباريد . عبد المطلب به فرزندش ابو طالب دستور داد مصطفى را كه شيرخواره و در قنداق بود حاضر كرد و او را سر دست گرفت و برابر كعبه ايستاد و به آسمانش انداخت و گفت : پروردگارا به حق اين پسرك به ما باران كامل و دنباله دار و سيل‌آسائى بده ، ساعتى نشد كه ابر آسمان را پوشيد و باريد تا به جايى كه در بارهء مسجد نگران شدند و ابو طالب اين شعر را در وصف پيغمبر سرود . از مجلسى ( ره ) - حساب جمل به جيم مضمومه و ميم مفتوحه ، يعنى حساب ابجد ( حساب ابجد يك شمارهء معروف حروفى است منظم از آحاد و عشرات و مئات به اين ترتيب : ا 1 ب 2 ج 3 د 4 ه 5 و 6 ز 7 ح 8 ط 9 ى 10